Woordvoerder ruimtelijke ordening, milieu, wonen, energie/klimaat en water
in de Tweede-Kamer
Was het citymarketing of milieubewustzijn? Feit blijft dat Heerhugowaard met de Stad van de Zon een stevig statement gemaakt heeft op het gebied van zelfvoorziening met duurzame energie. Ik was gisteren op bezoek in de zonnewijk, helaas onder druilerige omstandigheden.
Volgens onderzoek van verkeersadviseur Richard ter Avest van bureau Goudappel Coffeng zijn investeringen in autovrije en autoluwe centra van kleinere steden en dorpen gunstig voor de lokale economie. Met name de combinatie autoluw en goed bereikbaar per fiets pakt in kleinere kernen gunstig uit.
(met dank aan: Leuven autovrij)
“De Engelse autoriteiten waren zo ongerust over de risico’s van auto’s dat ze in 1865 verordonneerden dat iemand met een rode vlag voor deze zogenaamde weglocomotieven moest lopen.”
Jan Willem Nienhuys in The risks of radiation (bron: European Energy Review, 25 juli 2011)
Jan Willem Nienhuys is secretaris van de stichting Scepsis, die zich ten doel stelt om pseudowetenschappelijke beweringen te ontmaskeren
Hein Piet Donner heeft er een nieuwe nevenfunctie bij: minister van Leegstand. Gisteren liet hij de Kamer weten dat hij de komende jaren 40% van de kantoorruimte van het Rijk in Den Haag zal afstoten, anderhalf keer zoveel als de inschatting van toenmalig minister Ter Horst twee jaar geleden.
CDA-kamerlid Marieke van der Werf is de schrik om het lijf geslagen. Met de participatie van Gazprom in de elektriciteitcentrales van Essent krijgt Poetin straks een vinger in de pap van de Nederlandse energievoorziening. Het is kenmerkend voor het hemeltergend gebrek aan visie bij het CDA.
Gistermiddag bezocht ik de Utrechtse vestiging van VolkerRail, een van de drie grote spoorinfrabedrijven in Nederland. Ondanks de smalle marges in deze branche timmert het bedrijf aan de weg met een aantal innovatieve concepten.
Adri Duivesteijn -sinds zijn vertrek uit de Tweede Kamer wethouder wonen in Almere- wil het toezicht op de naleving van het Bouwbesluit verregaand beperken. Maar die beperking geldt alleen voor mensen die hun eigen huis laten bouwen in het kader van “particulier opdrachtgeverschap”. Zo stopt de gemeente met het toezicht op de bruikbaarheidseisen. Dat zijn onder meer de eisen die gaan over de toegankelijkheid van woningen voor mindervaliden. Die hebben vette pech. Want voor Duivesteijn moet wat het zwaarste is het zwaarste wegen: “We leven nu onder de dictatuur van de regelgeving”.
In Almere wordt het wilde wonen werkelijkheid. letterlijk. (geinteresseerd? kijk hier)
Leden van de Raad van Commissarissen van woningcorporaties benoemen hun eigen opvolgers. En de samenstelling van de eerste RvC werd na de instelling (in 2000) geregeld door de directeur-bestuurder die de RvC geacht wordt te controleren. Het is dan ook logisch dat keer op keer blijkt dat corporaties ontsporen (nu weer WSG) omdat de RvC zit te pitten in plaats van zijn toezichthoudende taak fatsoenlijk uit te oefenen. En daar worden ze nog vorstelijk voor betaald ook.
Bekijk het onderzoek van NOS naar de betaling van RvC’s.
De Woonbond wil nu dat de sectorafspraken met betrekking tot de honorering van RvC-leden bij corporaties algemeen verbindend verklaard worden in de Woningwet. Ik vrees dat dit niet voldoende is. Wat mij betreft is nummer-een-met-stip: schaf de footloose commissaris af. Minstens de helft plus een van de commissarissen zou gekozen moeten worden door de huurders. En de rest moet benoemd worden door de gemeenten uit het werkgebied. Zie mijn artikel toezichthouders. O ja: commissarissen zouden ook per direct afzetbaar moeten zijn als ze niet functioneren.
In de energiewereld lopen nog een paar echt onafhankelijke praktijkmensen rond, die niet te beroerd zijn om hun nek uit te steken en hun mening te geven. Sjak Lomme is zo iemand. Hij schreef deze week een artikeltje in zijn online nieuwsbrief Vrijhandelsmagazine over de meettarieven voor kleinverbruikers, naar aanleiding van de antwoorden van Maxime Verhagen op mijn schriftelijke vragen. Wij zijn het eens.
de opbrengsten van de meterhuur zijn een enorme cash cow voor de netbeheerders
De afgelopen tien jaar hebben -met name Angelsaksische- beleggers massaal huurwoningen opgekocht in Duitsland. Ulrich Ropertz van de Deutscher Mieterbund (DMB) is niet gerust op de effecten hiervan voor de huurders. En de cijfers geven hem gelijk.
belegger Gagfah verlaagde de onderhoudsuitgaven in vier jaar tijd met bijna 30%; de huurders ondervinden steeds vaker de gevolgen daarvan
25 queries. 0,244 seconds. Powered by WordPress
