Paulus Jansen

Weblog
Paulus Jansen

Wethouder wonen, ruimtelijke ordening, sport, dierenwelzijn en vastgoed in de gemeente Utrecht

zaterdag 28 april 2007, 10.13 uur – paulus
Categorie: op pad, water

Stroom uit stront

Gisteren was ik op bezoek bij de nieuwe waterzuiveringsinstallatie Harnaschpolder bij Delft, met een capaciteit van 1,4 miljoen vervuilingseenheden de grootste van Nederland. Eigenaar is het hoogheemraadschap Delfland, die het beheer voor 30 jaar heeft uitbesteed bij een privaat consortium Delfluent onder leiding van het Franse bedrijf Veolia.

Delfuent

Het megaproject heeft 360 miljoen euro gekost. Het is de eerste waterzuiveringsinstallatie in Nederland die op basis van een PPS-contract (PPS=publiek private samenwerking) gerealiseerd is. Directeur Bruno d’Artagnan claimt een kostenvoordeel voor het Hoogheemraadschap van 17% over de looptijd van het contract. Als er tijdens de rit meer efficiencywinst wordt geboekt dan nu geraamd wordt deze op 50/50 basis verdeeld tussen de opdrachtgever en Delfluent BV. Delfluent garandeerd na afloop van de 30 jaar termijn nog vijf jaar de goede werking van de installaties. Deze bepaling is opgenomen in het contract om te voorkomen dat de installatie in de laatste jaren wordt “uitgewoond”.

Delfluent heeft ook het beheer van de bestaande, verouderde waterzuivering Houtrust in Den Haag overgenomen van het hoogheemraadschap. Die had een capaciteit van 400.000 VE en werd beheerd door 40 personeelsleden. Inmiddels heeft Delfluent 50 mensen in dienst, maar die zijn wel goed voor een omzet van 1.800.000 VE. Dat is onder meer gelukt door verregaande automatisering van processen. Alle pompen, motoren, kleppen e.d. kunnen op afstand worden uitgelezen en bediend via een beveiligde internetverbinding. In het weekend is er op de zuivering in principe niemand aanwezig, de operator van dienst kan de status van de installatie thuis bekijken en zo nodig ingrijpen.

Het zuiveringsproces van de installatie in Delft is in de ogen van d’ Artagnan nog tamelijk klassiek: het binnenkomend rioolwater wordt ontdaan van grof vuil, komt daarna in voorbezinkbassins, vervolgens in biologische tanks waarin het slib door middel van bacterieën wordt “opgegeten”, tenslotte in nabezinktanks. Daarna is het water schoon genoeg om via een pijplijn in de Noordzee geloosd te worden. Het slib wordt benut om door middel van vergisting biogas op te wekken, dat gebruikt wordt in een aantal gasmotoren die elektriciteit en warmte leveren aan de eigen processen.
De zuiveringsinstallatie kan in de toekomst nog uitgebreid worden met een nazuivering op basis van membraanfilters. Daarna zou het uitkomende water zelfs geschikt zijn voor de kassenteelt of toepassingen in de industrie. Veolia heeft inmiddels in een aantal andere Europese landen zuiveringsinstallaties gebouwd die volledig gebaseerd zijn op de membraantechnologie. Die kunnen toe met een stuk minder ruimte en zijn nog goedkoper in exploitatie.

Dat klinkt allemaal erg indrukwekkend. Er zit op dit moment nog één luchtje aan het project. De zuivering stinkt iets meer dan de vergunningvoorwaarden toestaan. Dat probleem moet binnen drie maanden zijn opgelost.

Het lijkt me wel duidelijk dat de waterzuiveringsector nog een stuk efficienter georganiseerd kan worden. Dat is ook hard nodig als je ziet hoe hard de zuiveringsheffing de laatste jaren gestegen is. Verdere winst is mogelijk door het beheer van de riolen (nu een gemeentelijke taak) en de waterzuivering te integreren. Onlangs was ik op bezoek bij Aquario in Friesland, een publiek bedrijf dat deze strategie volgt en erg goede prestaties levert. Zo kunnen we de woonlasten ook in de toekomst op een acceptabel peil houden.

Reageren? »

Reageren?

RSS-feed voor reacties op dit bericht.

Geef een reactie

www.sp.nl