Paulus Jansen

Weblog
Paulus Jansen

Wethouder wonen, ruimtelijke ordening, sport, dierenwelzijn en vastgoed in de gemeente Utrecht

zaterdag 24 maart 2007, 16.44 uur – paulus
Categorie: energie & klimaat, op pad

Energieonderzoek TU Delft (1)

Gisteren ben ik samen met Sharon Gesthuizen, Patrick van Lunteren en ons Delftse gemeenteraadslid (en TU-student) Martijn Sipkema op bezoek geweest bij een aantal hoogleraren aan de TU Delft, die zich bezig houden met onderzoek op het terrein van energie.TimvdHagen
Als eerste spraken we met prof.dr.ir. Tim van der Hagen, directeur van het reactor instituut Delft.

Bij het reactorinstituut werken zo’n 160 mensen. De belangrijkste onderzoeksterreinen zijn kernenergie, materiaalonderzoek en medische toepassingen/therapie.

Van der Hagen was ook initiatiefnemer van het Nederlands Onderzoeksplatform Duurzame Energievoorziening, dat zich ten doel stelt om de afstemming van en informatie over Nederlands energieonderzoek te verbeteren. Ze hebben sinds vorige week een website in de lucht, die een compleet overzicht geeft van alle onderzoeksgroepen, contactpersonen en projecten. Daarmee ontsluit NODE zo’n 700 onderzoekers op dit terrein. Ook binnen de TU-Delft zijn de krachten op energiegebied gebundeld in het Delft Research centre of sustainable energy. Zo wordt de onderzoeksreactor van het reactorinstituut benut voor de ontwikkeling van een nieuw type batterij.

Van der Hagen is – hoe kan het ook anders- ervan overtuigd dat kernenergie de komende tientallen jaren een belangrijke rol blijft spelen in de Europese energievoorziening. Hij voorspelt dat over 25 jaar de “brandstofmix” bestaat uit 40% schoon fossiel (= kolen, olie, gas waar de CO2 wordt afgevangen/opgeslagen), 40% kernenergie en 20% biomassa en wind. Na 2030 zal het aandeel zonneenergie snel gaan stijgen, omdat dan de massaproductie van goedkope zonnecellen op gang komt.

Kernenergie heeft drie problemen: het afval, het kleine risico op een groot ongeluk (al dan niet door sabotage/terrorisme) en het risico dat afvalstromen uit (kweekreactoren gebruikt worden voor kernbommen.
Volgens Van der Hagen is het risico van een groot ongeluk definitief geëlimineerd met de introductie van de Hoge Temperatuur Reactor. Daarvan is onlangs de eerste opgeleverd in China.

HTR
doorsnede van een experimentele Japanse Hoge temperatuurreactor

In dit type reactor stopt de reactie automatisch als de temperatuur oploopt (bv. door een storing in het koelsysteem). De splijtstoffen zijn bestand tegen hoge temperaturen waardoor een “meltdown” voorkomen wordt.
Op dit moment wordt gewerkt aan de ontwikkeling van de vierde generatie kerncentrales, die naar zijn verwachting ook het afvalprobleem zullen oplossen. De huidige centrales benutten ongeveer 1% van de potentiële energie van de grondstof. Bij de toekomstige centrales wordt dat verhoogd naar 60%. Na gebruik resteren er splijtingsproducten die niet te gebruiken zijn voor kernbommen en nog slechts (…) 500 jaar risico’s opleveren voor de volksgezondheid.

Dat klinkt bijna te mooi om waar te zijn. In Nederland vindt het onderzoek naar de HTR vooral plaats bij ECN-NRG in Petten.

2 reacties »

  1. Hoge temperatuur Reactor?

    Eerst zien en dan geloven.

    De drukwaterreactor zou ook inherent veilig zijn omdat het omsluitende water tevens modulator was. De water atomen remden de neutronen af zodat zij een molecuul zouden splijten en niet door hun hoge snelheid zouden worden ingevangen en zo nieuwe elementen zouden maken (Plutonium). Als nu het water verdween (tevens dus koel medium en transportmiddel) dan stopte de kernreactie dus automatisch, immers de modulator was verdwenen, nu dat hebben ze op Three Miles island geweten.

    Toch hadden de wetenschappers die dit concept ontwikkeld hadden daar ook een blind vertrouwen in, KWU besloot dan ook om het concept verder te verbeteren. Voor Three Miles Island zette de toenmalige minister van economische zaken, Lubbers, in op kernenergie en verkocht de goegemeente dus deze, achteraf bezien dus schijn, veiligheid om zo de realisering van drie kerncentrales te stimuleren. Uiteindelijk heeft over die kerncentrales een zogenaamde Planologische Kernbeslissing plaats gevonden, waarbij de bevolking breed bij de discussie werd betrokken. Een van de vestigingsplaatsen zou Eemshaven zijn, ik was toen voorzitter van de OR EGD die daar een grote Gasgestookte Centrale bedreef, de OR heeft als enige OR uit die wereld, ook ingesproken bij die PKB met een rapport dat zich tegen de vestiging van een kerncentrale ter plekke uitsprak. Kernenergie werd voor twee decennia op termijn gezet. Nu lijkt alles opnieuw te beginnen.

    Dus wat betreft die inherente veiligheid, vooreerst ben ik zeer sceptisch.

    Wat betreft CO2 opslag ondergronds, ook daar heb ik zo mijn bedenkingen, wat als er iets mis gaat en de grote hoeveelheid opgeslagen CO2 komt in korte tijd vrij?

    Als het ergens wordt in gebracht dan kan het er ook altijd uit. Lijkt me zeer moeilijk om dat afdoende te beveiligen. En als de uitbraak gebeurt dan hebben we in één maal dat waar we nu juist die CO2 uit de atmosfeer willen houden, de aarde wordt wellicht tot voor het protozoïcum terug geworpen.

    Leuk gespeel, maar ik hoop dat het één en ander met voldoende kritische scepsis wordt benadert.

    Roelf

    Reactie door Roelf van Bergen — maart 25, 2007 @ 11:11 am

  2. Kernenergie heeft heel wat meer problemen die men al te makkelijk onder het vloerkleed blijft vegen. Zo is de productie van uranium pertinent niet CO2 neutraal, blijven afvalstoffen ook bij opwerking een permanent probleem (COVRA heeft maar voor 100 jaar een vergunning, en dan????), het is peperduur, risico’s worden op de samenleving afgewenteld, zo’n enorme centrale gaat op de uitzonderlijk slecht functionerende “geliberaliseerde” elektramarkt alle duurzame opties (wind, zon, geothermie, getijdenenergie) die duurdere kWh op het net zetten “marktconform” in een doodlopende steeg zetten, proliferatie van al dan niet militair interessante (plutonium) dan wel terroristen-fähige (vuile bommen) materialen zal een hel worden bij forse uitbreiding van het atoomarsenaal.Uraniumoxyde prijzen knallen alweer jaren door alle plafonds heen en liggen nu al boven de oliecrisisjaren.

    http://www.uxc.com/review/uxc_g_hist-price.html

    En ga zo maar door.

    Daar nog eens overheen: willen we werkelijk een centralistische monopoloïde elektravoorziening (in een slecht werkende elektramarkt) in de handen van slechts een gering aantal operators met “warme” banden met de Staat die op energiegebied boterbergen op het hoofd heeft? Of toch maar liever meer vingers aan de schakelaars van die veel democratischer vorm van decentrale opwekking (waar menig Amerikaans senator nu al natte dromen van krijgt), waar mensen ook zelf aan mee kunnen doen? Mijn keuze is duidelijk, ik wek 70% van eigen elektrabehoefte van eigen (huur)dak op. Zonnestroom, van onze bloedeigen, op veilige afstand (150 miljoen km.) staande kernfusiereactor.

    Zie ook Storm van Leeuwen & Smith over de talloze leugens die er over kernenergie worden verspreid.

    http://www.stormsmith.nl/

    Reactie door peter segaar — maart 26, 2007 @ 2:16 am

RSS-feed voor reacties op dit bericht.

Geef een reactie

www.sp.nl